Merhaba, Paspatur’un dar sokaklarında kaybolmuş adımlarını duydum, derler ki en üst katın hafif aralık duran kapısından sızan yumuşak bir ses seni çağırıyor. Fethiye Kordon’un akşam meltemi pencereden girip tenimde dolaşırken, ilk kez aynı koridorda karşılaştığımız anın heyecanı hâlâ içimde kıpırdıyor;…
Yağmurun Fethiye Kordon’daki taşları ıslattığı akşamda, ıslak rüzgarın tenime yapıştığı o an, parmaklarımın sıcaklığıyla birbirimizi yeniden keşfediyoruz. Ece Saray Marina’nın ışıklarını uzaktan izlerken, Paspatur’un dar sokaklarından geçen adımların sesi bile yavaşlıyor; çünkü ellerim senin tenini arşınlarken, zamanın akışını bile kesiyorum.Dokunuşlarım…
İşten çıkmışsın, denizin tuzu hâlâ teninde. Fethiye Kordon’da bir kahve içip, sonra Paspatur’un dar sokaklarında kaybolmak istiyorsun. Ben tam o anlarda kapıyı aralayan, nefesini ağır ağır salıveren Nural’ım. Yaşlı bedenimin kıvrımları seni sararken, dudaklarım yavaşça inip kalkıyor, sıcak nefesimi tenine…
Sabahları Fethiye Kordon’da kısa bir yürüyüş, akşamüstleri Paspatur’un kalabalığına karışmak benim için sıradan. Dışarıdan bakınca sakin bir yabancı kadın; oysa tenimle temas eden her el, tenimin ne kadar sıcak olduğunu anında anlıyor.Hisarönü’nden kalkan bir taksiyle Saklıkent’e kadar uzandığım gecelerde nefesim…
Gündüz Paspatur’da dolaşıp akşamüstünü Çalış Plajı’nda bitiriyorum. Yorgun güneşin kızarıklığı hâlâ tenimdeyken, telefonum sessizce titreşiyor; son dakika bir çağrı.İşte o an kuralım devreye giriyor: “Gece yarısından sonra asla kapıyı açmam,” demiştim kendime. Ama sesindeki fısıltı o kadar ısrarlı ki, perdeyi…
Bir gece dönüşü, Babadağ’dan inen yolda, taksinin arka koltuğunda içimde hâlâ o sımsıkı gerilimle oturuyorum. Fethiye Kordon’un ışıkları yanağıma vururken, kalçamın koltukta kayışı ve göğüslerimin ince kumaş altındaki nabzı, bu gece kiminle paylaşacağımı merakla bekliyor.Paspatur’un dar sokaklarında ya da Çalış…
Şimdi gözlerinle beni bul, Fethiye Kordon’da kalabalık arasında soluğum ensene değsin. Üniversiteli bir bedenle, sıkı kaslar ve dolgun dudaklarla, sana karşı hiç ketum değilim; ağzımı açtığımda ne istediğimi net söylüyorum. Göcek’e giden yolun üzerindeki Babadağ rüzgârı kadar hızlı, Hisarönü’ndeki gece…
Fethiye Kordon’un akşamüstü rüzgârı tenime dolarken, Babadağ’ın gölgesi sahile süzülür. Kendi evimde uzun bir günün yorgunluğunu atmak isteyen birini beklerim; saatler yavaş akar, bakışlarımız birbirini arar.Sarışın saçlarım omuzlarımdan dökülürken, Paspatur’un dar sokaklarında kaybolmuş bir akşamın ardından, tenimin sıcaklığıyla seni sarıveririm.…
Ece Saray Marina’nın sessiz akşamında, ışığın denize vurduğu yerde, kendimi beklenmedik bir akşamın içine bırakıyorum. Balık etli kıvraklık vücudumda dalga dalga dolaşırken, kalçalarımın yumuşak ağırlığı her adımda kendini belli ediyor; tenim hâlâ günün sıcaklığını taşıyor, tatlı ve tuzlu bir iz…
Derler ki, Babadağ’ın gölgesinde koyu tenli bir esmerin nefesiyle karşılaştığında o akşam hiç bitmiyor. İşte ben o esmerim; geniş kalçalarım ve dolgun göğüslerimle kalabalık bir marina koridorunda göz göze geldiğimizde nefesimi ensene kadar uzatıyorum. Göcek yolunda bir tekne gibi yavaş…